İsrail ve vahşet...bu iki kelimenin birlikteliği yarım asrı geride bırakmışken, aynı tazeliğini ve aynı tiksindiriciliğini devam ettirmekte...Seyirci kalan dünya...seyirci kalan bizler...Kınamanın bir erdem olduğunu düşünerek yarım ağızlada olsa resmi ve gayri resmi kınıyoruz işte...
Birleşmiş milletler bu arada ne ile meşgul..hani milyonlarca doların heryıl hesabına yatırıldığı...hani dünya barışının sigortası saydığımız...Birleşmiş milletler...Unicef ve o benzeri yardım kuruluşları olayda hangi pozisyonda beklemekte...Bilmeyeniniz varsa ben söyleyeyim..ağız ve gözleri bantlanmış vaziyette...iki elleriyle de kulaklarını tutmaktalar...Darwinin torunları ona nazire yaparcasına 3 maymunu oynamakta...Oynasınlar tabi...oyun onların oyunu..!
Olaya bir de filistin cephesinden bakacak olursak...Yıllardır yaşadıkları bölünmüşlüklerini ancak böyle savaş durumlarında birlikte aşmaya çalışıyorlar...Birlikte yaşamayı beceremeyenler...hiç olmazsa birlikte ölmeyi becerebiliyorlar...Yazık...acı...

Bir tarafta yıllar önce birleşmiş milletlerden oluşan bir örgüt...Diğer tarafta Birleşememiş milletlerin yapmacık; birlikteyiz..kardeşiz demeçleri...Siz ne derseniz deyin...İkisi de aynı b.k !

Olan masumlara oluyor...ve olmaya da devam edecek ...oynanan oyun bitmediği sürece...

İSRAİL VE YANDAŞLARINI HİDDETLE KINIYOR..EN AZINDAN İSRAİL VE ABD ÜRÜNLERİNİ BOYKOTA ÇAĞIRIYORUM...

Yardım etmek iyi de...bunu eline yüzüne bulaştırmadan yapmak önemli...ve bir de yardım edilecek yer ve kişinin buna gerçekten ihtiyacı olup olmadığının belirlenmesi gerekli...Peki daha sonra...daha sonra cehalet bezirganlarının çamurlarına muhatap olmamak için kendi iç denetimlerin iyi yapılması lazım yardım kuruluşu olarak...

Ama çare yok...ne yaparsan yap illaki kabuğun altındaki yarayı görecek ve gösterecek bazıları (yaranın üzerindeki kabuğu görmek dururken)...ve diyecekler halen iyileştirememişsiniz..neye faydası oluyor bu yaptıklarınızın...yoksa cukka mı yapıyorsunuz (!) sizi gidi cemaatçi takımı sizi serzenişleri sonrası....

Cemiyetçi olmakla cemaatçi olmak arasında aslında o kadar sanıldığı kadar fark yok oysa...herkes bir zümrenin halkası sayıyor kendisini...

Cehalet bezirganları yardımları durdurun diyorlar..yiyorsunuz...cukkalıyorsunuz..halkı soyuyorsunuz...Peki ey kardeşim..çözümünüz nedir..?Ne yapılmalı?...sonuçta sizin de cemiyetiniz var...Yerine koyabilirsiniz; bütün sevmediğiniz yardım kuruluşlarının kapısına kepenk vurdurarak...Kendi yardım geleneğinizden fakir fukarayı nasiplendirebilirsiniz...AMA İSTERSENİZ... DEĞİL Mİ ÇÖZÜMÜ OLMAYAN CEHALET BEZİRGANLARI....!!!!!

Ne olur isteyin artık...isteyin de.... o, çok yakındığınız cemaatçi kesim artık yardımları durdursun...hadlerini bilsinler...

Belki haddini bilme sırası sonrasında da size gelebilir o zaman...

KİMBİLİR...................

Hadi git sevgili..

Rüzgara karşı savaşmayı bırak… Hadi git.. Dağlar
devrilmişken omuzlarıma, yalnızlık düşmüşken sokaklarıma git.. Git diyorum
sana..Kapıyı biraz arala ve git.. Bana verdiğin ne varsa her şeyi topla ve
git.. Bekletme ” seni” bekleyenleri…
Bekletme kapımda beni sonsuzluğa
gömecek yetim kelebekleri…Hadi git..

Her harfine ölümler beğendiğim adımı
dudaklarımdan sökerek git..
Bana çıkan tüm sokakları sil adres
defterlerinden..
Yaşayıp da kendi yüreğine bile ispat edemediğin bu sevdayı
“ mutluluk bakiyelerden” düş gayri..
Gözlerime demir pervazlardan ölüm göz
kırpıyorken durma git …

Hadi git sevgili... Adınla başlayıp adınla bitiremediğim cümleler kadar
yalnız bırak beni.. Durma karanlıklarımda, durma hatıralarıma.. Git sadece..
Bırak hayat boyu sensizlik yerine ölümler diz çöksün ayak dibime… Bırak
günahların dökülsün soğuk ellerinin gezindiği kücük avuç içlerime..
Hadi git
sevgili..

Biz seninle rüya olmaktan öteye geçemedik.. Hiçbir zaman acıyı
sırtlanıp mutluluğa gülümsemedik.. Hadi git…Dudaklarında daha fazla
kanamasın pişmanlıkların. Daha fazla ağlamasın hatıraların.. Hadi git
sevgili..
Hadi git..Çıktığın kapıdan ölüm gelsin ayak uçlarıma.. Bırak gözlerin
mapusluğum, yüreğin sonsuzluğum olsun..
Hadi git… Durma sabahı olmayan
karanlıklarımda.. Daha fazla üşütme ellerini karı, boranı eksik olmayan
kışlarımda...
Daha fazla bekleme yamalı cümlelerimde. Git diyorum sana..
Git.. Beni “ bana “ bırakma…Hadi kapıyı arala ve git.. Kapat tüm ışıkları..
Ve git hadi.. Çıktığın kapının ardından ölüm gelsin gayri..


Şimdi git…
Unut ismimi…
Unut yeminlerini….
Seni hiç sevmediğimi farz et…
Bu sevdayı hiç yaşanmamış kabul et..
Demir kapımı “ ölüme “ arala ve sessice git…

Git diyorum…
Sadece git…
Ardından ölüm gelsin ayak uçlarıma..
Sana kavuşmayı bilmese de ,
Seni severken “ ölmenin gururunu “ yaşasın bu yürek…
Çünkü; sen benim,


“ÖLÜM İLE HAYAT ARASINA ÇİZEBİLDİGİM TEK MUTLULUGUMDUN”...!!!!

kayboluşun simgesidir gözlerin,
engin denizlerin orta yerinde
belki de bir sevda uzak ve derin
serçe kuşlarının yüreklerinde

bugün güneş neden bu kadar ılık
nerede elleri bu ağaçların
bulutlardan mı damlıyor yalnızlık
ıslanır mı gözyaşıyla saçların

bir hüzün akşamı, bir koyu gece...
buğulu camlarda tükenen aşklar...
arkamda sessizlik kaldı sadece
artık seni fısıldamakta rüzgar

mavi hayallerle aynı duvarda
mavi bakışlara bürünmekteyim
gönlümde birikmiş mavi sularda
masmavi ölmekte, sürünmekteyim

gözlerine bakmadan sevmek seni
dokunmadan ellerine, vurulmak...
sisli rüyalardan kaçan gölgeni
bir sabah uyanıp karşımda bulmak...

kayıp sevgileri sahilde ara
tozlu sayfaları mazide bırak
şimdi gözlerini dik ufuklara
mavi mavi yaklaş mavi mavi bak

Mefkure Turan

Bir yılın daha sonuna gelmiş bulunuyoruz...ve küstahça eski yıldan ne kadar artan şey varsa süpürüyoruz daha yeni yıla girmemişken...
Neden bu kadar -yeni- merakına kapılıp eskide kalan herşeye haksızlık yapıyoruz...Onuda daha geçen 365 gün önce davul zurna ve binbir insani mahlukata yakışmayacak tavırlarla karşılamamış mıydık...Bu riyakar ve alçakça tavrımız neden....
Ne kadar çabuk eskitiyoruz,çevremizi,kendimizi inandığımız ve inanmadığımız herşeyi...tüketelim tabii..boş durmayalım (!) insan ve insanlıktan daha çok ne var şu dünya da değil mi? Tüketelim....ve yavaş yavaş tükenelim...hissetmeden....
Kendimize bir totem yaratmış gidiyoruz...yeni yıl geliyor değil mi...Eskiyenleri atın gitsin...NASIL OLSA BİRGÜN PEŞİNDEN SİZ DE GİDECEKSİNİZ..!


* 2009 sizden hiçbirşey götürmesin site arkadaşlarım..İYİ SENELER........

yıkayıp arıtmak çıplak bir yürek yaratmak vardı düşlerimde
tüm güzellikleri ve mavilikleri yaşamak ve yaşatmak en büyük dileğimiz
ama hayat ama
yaşanalar
ama insanlar......
amalardan ziyade
güzellikler sevinçler ve mutluluklar olduğu kadar dünyada
kötülükler çirkinlikler ve çirkeflikler de var
ve olacak
kötüler olmadan iyilerin değeri bilinmediği gibi
burda önemli olan seçimler
sanırım
iyiye ve güzele doğru
dileklerden ziyade insanların gerçekten istemesi gerkiyor bence
söylemek
konuşmak
en basiti ve en kolayı
önemli olan yaşamak ve yaşatabilmek
artık insanları anlayamıyorum
öyle bencil öyle riyakar olmuşlar ki
kendilerinin ki yetmediği gibi
çevresindeki çiçekleri, güzellikleri ve yok ediyorlar
ve birileri kırılıp inciniyor
üzülüyorr
ve dahası birileri birilerini ezerek sırtına basarak bi şeylere ve bi yerlere uzanmaya
çalışıyorr
vahşi kapitalizm
kendinden başkasına yaşam hakkı tanımayan
insani değerleri bi kenara iten
paylaşmaktan çok bencillik üreten
insan varlığını üstün kılan özellikleri yok eden
duygu yönünden yoksun
beyin yönünden eksik
insanlar ortaya çıkardı
hiç bir canlı türünde olmayan
yaşanmayan şeyler yaşanmaya başladı insanlıkta..
en tehlikeli yaratık insan kendi neslini yoketmeye çalışan başka bir canlı türü yok dünyada
kime desen kimle konuşsan
öyle güzel
öyle tatlı şeyler söylüyor ve düşünüyor ki
evet söylemler hep güzel
hep doğru da
uygulamaya gelince
tam tersi oluyorr
ve bakıyorsun ki
söylenenlerle yapılanlar tam tersi
hani şair demiş yaa
mutluyken herkes iyi olur
adam kavga da belli olur
insanlarda
zorluklarda sıkıntılarda
yol ayrımlarında ortaya çıkarıyor gerçek kimliklerini
yaşanan güzellikler bile bir andan
bir anda çirkinleştiriliyor
yaşanıldığına pişman ediliyorlar
ve bakıyorsun
insanı
insanları tanıyamadığını görüyorsun
ama bunda biraz da kendimizi eleştirmeliyiz
kalite detaylarda gizlidir
ve biz
insanları görmek istediğimiz gibi görüyoruzz
yani karşımızdakini görmek yerine
kendimizin görmek istediklerini görüyoruz
veya karşımızdakine kendini ifade etme şansı vermiyoruz.....

Yeni yıl sizin için, güneş,sevgi,destan,dostluk olmalı..
Dilerim ki, 2009 un yeni boyutu maviyle boyanmış gökyüzü-yeryüzü barış olur,her gününüzün ilk ışığı gülümsemelerle uyandırır sizi...
isterim ki, uyandığınızda oluşan gülümseme yüzünüze yerleşir yeni yıl boyunca.
Özlemlerinizde,düşlerinizde,tutkularınızda her güzelliği yaşarsınız yeni yılın her anında...
Umarım,yaşadığınız ve yaşattığınız iyiliklerle kalırsınız.düşlerde,şiirlerde,günlerde,gönüllerde...
Beklerim ki,bir barış güvercini tüm dünyayı dolaşır ve barış tohumları salar dünyaya,insanlık anlar silahların,savaşların gereksiz olduğunu....

sessizliğim korkumdan deyil asaletimdendir...

Gidene ÜzüLme Sevseydi GitMezdİ GeLene Sevinme Oda ßaşkasından GeLdi..


adam gibi sevdik ama sevilmedk

KARANLIK DÜNYANIN İÇİNDE SİLAH OLMAKTANSA DÖRT DUVAR ARASINDA MAHKUM OLMAYI TERCİH EDERİM..

Ben seni kocaman bir Yürekle sevdim.
Gözlerim degil, yüregimdi seni gören.
Sen damarlarimdaki kana karisip,
geldin oturdun yüregime.
Bir baska yerde olamazdin zaten,
Yüregimde olmaliydin, orada kalmaliydin.
Cok aska ev sahipligi yapan bu yürek,
ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni.
Herhangi bir konuk degildin artik.
Bu yüzden ne agirlama fasli vardi, nede ugurlama.
O yüregin gercek sahibiydin.
Simdi Sonbahar, kisa giriyoruz ya...
Ben dört mevsim bahari yasadim seninle.
Cicek cicek actin yüregimde.
Gökküsagi zayif kaldi, senin renklerin karsisinda.
Taze bir yaprak gibi yesildin.
Acelya idin pembeliginle.
Üzerine cig taneleri düsmüs sari güldün.
Kirmiziydin bir ates gibi. ve maviydin....
En cok bu renkle anmayi sevdim seni.
Denize tutkundum, denizi sensiz,
Senide denizsiz düsünemedim..
Seni severken dünyayida sevdim ben, Insanlari da...
Kendime bile dar gelirken,
icinde herkese yer olan bir hayatin sahibiydim artik.
En kizgin, en tahamülsüz oldugum anlarda bile,
Seni düsünmek yetti bana.
Icimdeki sevinc yüzüme yansidi, güldüm.
Beni öylesine güldüren senin sevgindi
ve ben kaygusuz, icten gülüsün ne demek oldugunu,
nasil güzel birsey oldugunu anladim seninle..
Herseye ragmen sevdim seni.
Güclüydüm ve asamayacagim hic bir zorluk yoktu.
Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim.
Sen elimde tutugunda patlamaya hazir bir volkan gibi hisederdim kendimi...
Menzil sendin ve ben o menzile ulasmak icin önüme cikan herseyi edebilirdim.
Sana ulasmami engelleyecek herseyi eritirdim kül ederdim.
sana ulastigimdaysa sakin bir göle dönüsürdüm.
Ve o göle bir tek sen girebilirdin..
Sevdim ve hayrandim da...
Her halin cekti beni.
Durusunu, uyumani,gülmeni,kizmani,saskinligini,
safligini,cocuklugunu, olgunlugunu sevdim.
sesinide sevdim suskunlugunu da.
Kücük oyunlarini, kaprislerini, sitemlerini, korkularini sevdim.
seni ve o doyumsuz sevdani,
ucari sevdanianlatacak kelime bulamadim cogu zaman.
Sigmadin cümlelere
ve hic bir cümle seni yeterince tarif edecek kadar derin olmadi.
Seni severken yorulmadim.
Cünkü sen yasam kaynagiydin.
Hergün yenilendin.
Seninle cogaldim, büyüdüm.
Eksik kalan neyim varsa tamamladim.
Ölmeyecektim cünkü sen ölmezligin ta kendisiydin.
Sevdim iste ötesi yok...

SEN GİDERKEN

Bu gece sonkez sapladım
O paslı bıçağı kalbime,
Yaram tekrar kanamaya başladı,
Bir daha kapanmayacak şekilde,
Canım ilk kez bu kadar çok acıdı,
Cünki benim kalbim sendin,
Bunu sırf istediğin için ,
Senin için yaptım,
Bu gece sonkez sapladım
O paslı bıçagı kalbime,
Yaram tekrar acıldı
Ve tekrar kanamaya başladı,
Yüreğimden sen akıyordun,
Kanım donmuştu,
Damla damla aktın gittin yüreğimden,
Simdi sende yoksun digerleri gibi,
Bu gece sonkez sapladım
O paslı bıçağı kalbime,
Sırf senin için,
Sen istedin diye,
Yüreğimdeki sen gitti,
Sen giderken
Seninle gelen herşey bitti,
Gözlerimdeki hayalin gitti,
Düşlerim bitti,
Her şeyim,
Yani sen,
Sen giderken,
Bende bittim....

Her insan umudun gölgesinde hayatını yaşar.

Zaten umut değil midir hayallerin kahramanı... İçimizdeki seslerin vicdanımıza düşen yansıması da,o değil midir ?

Bu dünyada kesinlikle kaybedilmemesi gereken, bütün duyguların kalbinin adıdır umut.. Umudu kaybetmemiz, gökyüzündeki yıldızların birer birer kaymasıydı... Ve en sonunda da ayın peşinden birer birer sönmesi. Gecenin gökyüzüne elvedasını seslendirir, bütün kırık dökük şarkılar... Ve umudun bitişi ile bütün çıkışların tek adresi vardır çıkmaz sokakta...

Kaç insan tanıdık umudunu yitirmiş ya da yitiren.. Kaç insana umut aradık bilinmez dünyaların kayboluşunda.. Kaç insanın umutsuzluğunu asmayı denedik, zifiri karanlık gecelerde kurduğumuz darağaçlarında.. Kaç insanın umudu olduk, kararan dünyasında, bir kibrit çöpüne gıpta edercesine, kendimizi feda ederek... Kayan kaç yıldıza, şefkate, merhamete hasret, sevgiye muhtaç olan, gururlu, kibirli kalplerimize inat, avuçlarımızı açabildik. Bütün sorular vicdanımızın darağacında asılı cevapları... Umudunu yitiren kaç insanın vicdanına bir cevap verbildik ki...

Bütün soruların sonucunda, sıfırlar dünyasında nefes almaya çalışıyorsak ve hala buradayız diye seslenebiliyosak, ya yaşarken ölüyoruz ya da ölürken yaşamaya çabalıyoruz. Zamansız savrulan bir yaprak gibi, kendi yüreğimizden çıkan sesleri duyamayacak kadar, acizliğimiz üzerimizde mühürlü... Amansız bir telaş içerisindeyiz, ne yaptığımızı bilmeden, hayat sahnesinde en iyi rolleri kesmeye çalışan, ama en kötüsünden oyuncuların kaderini mi paylaşıyoruz acaba ...

Vicdanımızdaki hesabı bozduğumuz günden beri, umudumuz hala yok.. Neşemiz kaçmış, keyfimiz bozuk... Umudunu yitiren, kayıp şehirlerin insanları olarak, kendimizden de bihaberiz.. Üzerimizdeki elbiselerin içinde kaybolan sadece biz değiliz... Kaybettiğimiz çok şeydi oysa ...

Sahi, umudunu yitiren insanlar nerede yaşar ?

Ben hayatda umudugumu kayip etdim,
Insanlardan nefret etdim,
Cok bilinmes acilar cektim,
Sucsus yere hep darbeler yedim,
Hayatda birkere olsun gülmedim,
Neden hep ben bu aciyi cektim..??

Bende isterdim ölümüne sevmek,
Sevmek ne demek oldugunu ögrenmek,
Sevgiye hep muhtac kaldim,
Ve hic kimseyi sevemedim,
Ben hayata ısyan etmek ıstemıyorum,
Kaderimi böyle yazdıgı ıcın,
Beni acilar icinde yapa yanliz birakdigi icin..!!!!!!

Ne çok olmuş yazmayalı
Ne çok olmuş kalemi yüreğime dokundurmayalı…

Şimşekler güneşli günlerimin derdiydi
Parçalı bulutluyum şimdi
Fırtınalı…

Çok aldandım gökkuşağına
Acı yağardı gökten
Ben huzurla ıslandığımı sanırdım
Meğer ne kadar çok acırmış sol yanım…
Ne kadar çok acırmış da anlamazmışım
Gökkuşağına aldanmıyorum şimdi
Bulutlar dağılıyor
Güneşi yeniden doğdurtuyorum ruhuma
Yakında ki
Çok uzak bir yoldan gelen
İyi birine…

Hesapsızdı, plansızdı
Acıtmıyordu da…
Ama sonu da yoktu başı da…

Yüreğime dokundu yüreğiyle,
Kapalı kapılar açıldı, örülü duvarlar yıkıldı.
Ellerimi uzattım
Tutarsa beni bu gök gürültüsünde diye
Yağmurdan ıslanmış elleri sıcacıktı,
Hep yanı başımdaymış gibi kavradı.
Güneşler doğdu, ısındı içim, yandı, kaynadı…

Nerden bilebilirdim?
Nasıl kondururdum ona da gitmeyi
Islanan elleri kayıyordu yüreğimden
Ve çekip gidiyordu güneşiyle beraber
Yine parçalı bulutluyum, fırtınalı biraz da

Elbet seherde güneş doğacak, elbet gökkuşağı çıkacak
Gün yeniden dönmeye başlayacak ruhumda
Acılar yağacak,
Şemsiyemi açıp ıslanmayacağım.
Rüzgâr savuracak damlalarını,
Kaçacağım, kaçacağım, kaçacağım…

Seni çok sevmiştim onun içindir senden klan yanlızğımıda sevmemem.Hep gitmelerden korkardım onun için senden önce benim gidişim.İnsan sevdiğini birkere kaybedince sevilen birkere gidince diğerleride hep diye korkuyor sevmye seni korkularımla sevmiştim.Elimde değildi birkere incinmiştim ikincisinden korktum.Yinede sevdim seni hemde gidenlerden daha çok sevdim.Hep ayak seslerindeydi kulağım...Çizdiğim sınırlardan öte bir ayak sesi duyunca irkilirdim koşardım tutmak için seni oysa sen gitmeyi değil benli hayalleri düşlüyor olurdun ozamanlarda sadece düşlüyordun benimde ''SENLİ'' hayallerim olsun diye hiç yardımcı olmadın bana.GİTMEK... Kimi zaman ayakların gei gidercesine...Kimi zaman bir aşkı tamamen silercesine gideni izlemek...Kimi zaman dur demekle dememek arasına binlerce kez ölmek.Kimi zaman üstünden kocaman bir yükün kalkaması seviyorum seni ama gitmeliyim...SENİ HAYALLERİN BENİ GERÇEKLERİM BEKLER!!!

Sevdanın esintisine kapılıp bilmediğim diyarlara bırakılmışım.yaşama emanet..SEvda bulutları nereye götürüyor ki beni? Gözlerimin dalıp gitmesi neden? Renklerin ardına takılıp kimin omzuna yaslanıyor yüreğim? Artık gülüşlerim bile rüyalarıma sığındı. Ben onun gölgesini bile bilmezken hangi cesaretle gülüşlerimi çalıp gidiyorda yüreğime hasret tohumları bırakıyor.rüzgarlar sevdiğime götürün sevdamı.Kulağına fısıldayın özlem çığlıklarımı..Yanağına kondurun busemi sessizce ..

Bugün okula gelmek istemedim ayaklarım geri geri gidiyordu.Ama ne olursa olsun son gün hadi git diyerek yürüdüm gelirken yolda kulağımda müzik "Kırmızı gül demet demet "
Kırmızı gül demet demet
Sevda değil bir alamet
Balam nenni yavrum nenni
Gitti gelmez o muhannet
Şol revanda balam kaldı
Yavrum kaldı balam nenni
Kırmızı gül her dem olmaz
Yaralara merhem olmaz
Balam nenni yavrum nenni
Ol tabipten merhem gelmez
Şol revanda balam kaldı
Yavrum kaldı balam nenni"
okula geldim arkadaşım aradı Emine nin oğlunu kaybettik bir yanda yıkıldım kendi yaşadıklarım kendi acılarım eminenin acıları hepsi birbirine karıştı yanaklardan sel oldu Bir yandna öğrencilerimin dediklerini yapmaya çalışıydum bir ynadan her şey normal rutin yürüyor acılar içte yaşanıyor için kan ağlarken yaşamın süreğenliğine katkıda bulunmaktan başka yaptığın yok yapacağın yok acı evlat acısı canından gidenin acısı kabuk bile bağlayamıyor e ufak bir söz bir yaşantı anınd akanatıyor bu iyileşmez yarayı Ne büyük bir acıdır bu hiç dinmeyen hiç yok olmayan Anaların evlatkarı gitmesin bırakıpta işte bundan karşıyım şiddete teröre öldürülmelere kimsenin hakkı yok bir insanın hayatını söndürmeye ve arkada kalanlara acılar çektirmesine yavrular ölmesin......analar ağlamasın..Süzülmesin gözden yürekten yaşlar...

SENİ DÜŞÜNÜRKEN SÖYLENECEK
BİR ÇOK ŞEY VAR HEPSİ
SENİ SEVİYORUM DA GİZLİ

Bir tutam "yalnızlık" kadar asinayım yokluğuna..

Bir haykırıs bogazımda..
Geceler düğüm gözlerimde..

Bir ‘Ah !! Diyesim Var ,
Satırlar Boyunca..
Bir Ah ki , Deprem misali icimde..
Yıkıp yagmalıyor Ben'ligimi.

Ah , varLığına bir ömür adadığım..
Uzagında kaldım nefesinin..
ÜŞüyorum , Yüreğimi yasladıgım Hayal'lerin ardında..

Simdi ,
Dilimde Özlem dolu her hece..

Gelisine erteledim yaşamı..
Durdurdum Ssn'sizliği ben'de..

Sen varsın , yokluğuna inatla içimde..
Ve yine yoksun ,
Vurgun yemiş Zamanlarımda..

Sus yalnızlığım sus…

Gözlerimde bir perde..
İndi ince ince Sen'sizlik üzerime..

Duy ki ;
Bir tutam ‘Sus’ adandı yokluğunda gözyasıma…

Neden bu kadar hüzünlü,bu kadar acı yazıların diyorlar..Mutluluk adına mutluluğu anlatan bir yazı yazmak o kadar zorki;hani derler ya ağlatmak kolaydır, zor olan güldürebilmektir.Aynısı yazı sanatındada geçerli galiba..Acılar,hüzünler,isyanlar hemen dökülür kelimelere anında şekillenir yazılarda,mutlulukla ilgili yazılmaz bir türlü...Mutluluk; bir gülün dokunuşunda,bir bebeğin gülümsemesinde,annenin göğsünde, babanın omuzundadır.Mutluluk tuttuğun takımın gol haberinde,sıcak bir ekmekte,sıcak bir yaz gününde bir anda ferahlatan yaz esintisindedir.yemeğin tuzundadır,gökyüzünde,yüreğin sevdasında, ilkbaharla doğanın canlanmasındadır. Çevrendekilere bakabilmektedir...Okulun ilk gün heyecanındadır...haftanın bir gününün tatil olmasında ...Yorgunlukla ayakları uzatıp kahveden bir yudum alabilmektir..Açken yenen bir ekmek parçasındadır..Mutluluk;başarıdadır..karşındakini güldürebilmektir,belki düşündürebilmek,belki de bir sorununu çözümleyebilmektir.Aşkını ilan edip karşılık alabilmektir. Bir sevgiliyle buluşmaktır..yazı yazmaktır mutluluk..Yazdığının beğenilmesidir..Ummadığın anda bir hediye almak,sevdiğinin gözlerine bakmaktır..Mutluluk sabırda,yemekte,içmekte,nefes almakta vardır.Mutluluk; yaşadığın her anda karşına çıkacak ve seni tebessüm ettirecek bir güzelliktir..Kısaca her şeyde vardır mutluluk! Asıl önemlisi mutluluğu görmek ve doyasıya yaşayabilmektir...

Yıllar boyu işkenceler içinde, İhanetler ve direnmeler içinde Bekledilerde, gelmedi ölüm. Tuttular yakasından Koydular önlerine. Konuş be ölüm konuş Biz büyüyoruz sen böyle küçüldükçe Seninle kavgamız insanlık tarihiyledir !!!